Aktywa trwałe przeznaczone do sprzedaży, czyli IFRS 5 w teorii i praktyce
Standard IFRS 5 „Aktywa trwałe przeznaczone do sprzedaży oraz działalność zaniechana” zalicza się do regulacji, które ze szczególną dokładnością definiują warunki ewidencjonowania majątku przewidzianego do zbycia. Ponadto, standard ten formułuje definicję tzw. działalności zaniechanej. Mimo że w codziennej praktyce księgowej nie są to sytuacje powszechne, znajomość przepisów wynikających z IFRS 5 jest niezwykle użyteczna.
Główne założenia i cel standardu IFRS 5
Zasadniczym zadaniem IFRS 5 jest wskazanie odpowiednich metod księgowych dla majątku oczekującego na zbycie, jak również ustalenie zasad prezentacji danych o działalności zaniechanej. W myśl regulacji IFRS 5 składniki majątkowe kwalifikujące się do tej kategorii podlegają wycenie w kwocie niższej z dwóch poniższych wartości:
- wartości bilansowej lub
- wartości godziwej pomniejszonej o koszty doprowadzenia do sprzedaży.
Co więcej, od momentu takiej klasyfikacji należy wstrzymać odpisy amortyzacyjne dla tych składników. Aktywa te muszą być również oddzielnie wykazywane w sprawozdaniu z sytuacji finansowej (bilansie). Z kolei wyniki finansowe wygenerowane przez działalność zaniechaną wyodrębnia się w rachunku zysków i strat.
Bardzo istotny z punktu klasyfikacji jest przepis mówiący, że aktywa klasyfikowane jako trwałe zgodnie z MSR 1 (Prezentacja sprawozdań finansowych) nie przeklasyfikowuje się do aktywów obrotowych do czasu, gdy spełnią one kryteria klasyfikacji (zawarte w IFRS 5) jako przeznaczone do sprzedaży. To samo dotyczy składników, normalnie uznawanych przez jednostkę jako trwałe, a które zostały nabyte wyłącznie w celu odsprzedaży. Również w tym przypadku klasyfikuje się je jako obrotowe dopiero gdy spełniają wszystkie kryteria klasyfikacji narzucone przez niniejszy MSSF.
Należy w tym miejscu wyraźnie podkreślić, że wytyczne IFRS 5 nie mają zastosowania do aktywów objętych poniższymi regulacjami:
- aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego (MSR 12 Podatek dochodowy);
- aktywa wynikające ze świadczeń pracowniczych (MSR 19 Świadczenia pracownicze);
- aktywa finansowe wchodzące w zakres standardu MSR 39 Instrumenty finansowe: ujmowanie i wycena;
Wykorzystałeś swój limit bezpłatnych treści
Pozostałe 77% artykułu dostępne jest dla zalogowanych użytkowników portalu. Zaloguj się, wybierz plan abonamentowy albo kup dostęp do artykułu/dokumentu.
Zaloguj się
